قاف كه هم به معناى طهارت بوده و هم به معناى حيض مىباشد .
قوله : على تقدير وجودهما : ضمير [ هما ] بمعتق و عتيق راجع است و كلمه [ على تقدير ] جار و مجرور بوده و متعلق است به [ يحمل ] .
قوله : لتناول الاسم لهما : ضمير [ هما ] به معتق و عتيق عائد است .
قوله : كالاخوة : يعنى همانطورى كه [ اخوه ] را بر هرسه طائفه حمل مىكنند يعنى برادران و خواهران ابوينى و ابى و امّى .
قوله : و لان الجمع المضاف يفيد العموم فيما يصلح له : ضمير در [ له ] به عموم و ضمير مستتر در [ يصلح ] بماء موصول كه مقصود از آن فرد مىباشد راجع است .
مؤلف گويد :
اين دليل به نظر فاتر حقير تمام نمىآيد زيرا حمل عام بر جميع افراد در موردى است كه عام را بر افراد يك ماهيّت و مصاديق يك معنا حمل كنند نه بر جمله افراد و مصاديق در معناى متباين و متضاد مگر آنكه استعمال لفظ در اكثر از معنا را جايز بدانيم .
قوله : فيختص به : ضمير در [ يختص ] به حكم و در [ به ] به احدهما راجعست .
قوله : كما انّه لو دلت : ضمير در [ انّه ] به معناى [ شأن ] بودن و ضمير در [ دلّت ] به قرينه راجعست .
قوله : على ارادتهما معا : يعنى ارادة المعتق و العتيق .
قوله : تناولتهما به غير اشكال : ضمير مؤنث در [ تناولتهما ]
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 283
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٨٣