ثلث را به اعمام و يك ثلث باقيمانده را به اخوال مىدهند .
قوله : فيتّبع شرطه : كلمه [ يتّبع ] به صيغه مجهول بوده و [ شرطه ] مرفوع است تا نائب فاعل آن باشد ضمير مجرورى در [ شرطه ] بموصى راجعست .
قوله : سواء جعل المفضّل الخ : ممكن است [ جعل ] به صيغه مجهول قرائت شده تا [ المفضّل ] نائب فاعلش بوده و امكان دارد به صيغه معلوم خوانده شده تا ضمير فاعلى بموصى راجع باشد .
( و لو قال : على كتاب اللَّه فللذكر ضعف الأنثى ) ، لأن ذلك حكم الكتاب في الإرث ، و المتبادر منه هنا ذلك
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
اگر موصى گفت :
مبلغ فلان مقدار را بين طائفه كذائى بر طبق كتاب و قرآن تقسيم كنيد حكم اين استكه بهرمذكرى از آنها دو برابر مؤنثهايشان مىدهند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
دليل حكم مزبور اينست كه مقتضاى فرموده قرآن در باب ارث كه مىفرمايد : للذكر مثل حط الاثنيين همين است ، پس بكمك تبادر معناى يادشده در اينجا نيز بايد به همين نحو حكم نمود .
قوله : لانّ ذلك حكم الكتاب : مشار اليه [ ذلك ] دو برابر بودن سهم مذكر از مؤنث مىباشد .
قوله : و المتبادر منه هنا ذلك : ضمير در [ منه ] بعبارت
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 269
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٦٩