لو لا معارضة النص المشهور ، و أما دلالة الفعل على سفهه فغير واضح ، و أضعف منه كونه في حكم الميت ، فإنه غير مانع من التصرف مع تيقن رشده و موضع الخلاف ما إذا تعمد الجرح ، فلو وقع منه سهوا ، أو خطأ لم تمتنع وصيته إجماعا .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
برخى از فقهاء فرمودهاند :
وصيّت شخص مزبور صحيح است مشروط باينكه عقلش پابرجا باشد همچون ديگران و فعل مذكور دخالتى در فساد و بطلان وصيّتش ندارد .
و اين كلام از نظر ما پسنديده است منتهى چون با نصّ و روايت صحيحى كه مشهور به آن تمسّك كردهاند تعارض دارد قابل قبول نيست .
مناقشات شارح ( ره ) در برخى از ادله بطلان
سپس مرحوم شارح مىفرماين :
اما دو دليل ديگر مشهور هيچيك تمام و قابل استناد نميباشند :
اما اينكه فرمودند فعل يادشده دلالت بر سفاهت موصى دارد و وصيّت سفيه صحيح نيست كلام روشن و دليل واضحى نميباشد زيرا چه بسا اين قبيل افعال از عقلاء بواسطه اغراض عقلائى صادر شده كه نمىتوان فاعلش را بملاحظه آن سفيه قلمداد كرد گرچه شرعا فعل