اوصيت كذا بعد وفاتى ( وصيّت مىكنم پس از مرگ من فلان عمل را انجام دهيد ) .
يا : افعلوا كذا بعد وفاتى ( پس از مرگ من فلان عمل را انجام دهيد ) .
يا : اوصيت لفلان بعد وفاتى ( وصيّت مىكنم براى فلانى بعد از وفاتم ) .
يا : افعلوا لفلان بعد وفاتى ( بعد از وفاتم براى فلانى فلان عمل را انجام دهيد ) .
كه در تمام اينصور انشاء وصيّت از نظر زمان يا وصف مطلق بوده و قيدى همراه ندارد .
و منظور از [ مقيّد ساختن وصيّت ] آن است كه آن را به زمان يا وصف مقيّد كنند .
مثل اينكه بگويد :
افعلوا بعد وفاتى فى سنة كذا ( پس از مرگ من در سال فلان ، فلان عمل را انجام دهيد ) .
يا : افعلوا بعد وفاتى فى سفر كذا ( بعد از وفات من در مسافرت كذائى فلان عمل را انجام دهيد ) .
و بهرتقدير در صورت تقييد ، وصيّت به آنچه به عنوان قيد آورده شده تخصيص پيدا مىكند يعنى از نظر سال و مسافرت كذائى بايد بوصيّت عمل شود .
لذا اگر موصى در سال يا سفر تعيين شده فوت كرد بر وصى او لازم است بمفاد وصيّت توجه كرده و مطلوب موصى را انجام دهد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 213
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢١٣