مال الوصيه را ملك و ارثش دانست بلكه مال به ورّاث موصى منتقل مىشود .
ثمره بين مبانى سهگانه
سپس مرحوم شارح مىفرماين و :
بين مبانى سهگانه فائده و ثمره اينطور ظاهر مىشود :
اگر مال الوصيّه ، بندهاى باشد كه بمجرديكه موصى له مالكش شد آزاد شده و از ملكش بدرآيد نظير اينكه پدر يا مادر او باشد .
در اين فرض بنا بر مبناى اوّل و سوّم بنده بمجرّد مرگ موصى آزاد مىشود چون بملك موصى له درآمده و بلافاصله آزاد مىگردد ولى طبق مبناى دوّم به رقيّت باقى است زيرا فرض اين است كه پس از مرگ موصى ، موصى له قبل از اينكه قبول وصيّت كرده و مالك بنده شود فوت شده پس پيش از آنكه مالك بنده شود نمىتوان حكم به آزادى او كرد ازاينرو طبق اين مبنا عبد آزاد نمىشود .
قوله : ثمّ انكان موته : يعنى موت موصى له .
قوله : لم يدخل العين فى ملكه : مقصود از [ عين ] مال موصى به بوده و ضمير در [ ملكه ] به موصى له راجعست .
قوله : و ان كان بعده : ضمير در [ كان ] بموت موصى له و در [ بعده ] بموت موصى راجعست .
ففى دخولها وجهان : ضمير در [ دخولها ] به عين راجعست .
قوله : من حين الموت : يعنى موت موصى .
قوله : ام ناقل له من حينه : ضمير در [ له ] به [ ملك ] و