شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
قبول حقّى استكه بوارث موصى له منتقل مىشود .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود اينست كه اگر موصى له قبل از اينكه وصيّت را قبول كند فوت شد اين حق بوارث وى منتقل مىشود اعم از اينكه فوتش در حيات موصى صورت گرفته يا بعد از آن واقع شود .
البته اين رأى فتواى مشهور از فقهاء بوده و مدرك ايشان روايتى است كه اطلاقش دلالت بر آن دارد .
سپس مىفرماين :
در مسئله مورد بحث دو قول ديگر به اين شرح وجود دارد :
1 - برخى فرمودهاند :
اساسا وصيت بموت موصى له باطل مىشود و دليلشان بر بطلان ظاهر روايت صحيحه ابو بصير و محمد بن مسلم از مولانا الصادق عليه السلام مىباشد .
2 - برخى ديگر در مسئله تفصيل داده و فرمودهاند :
اگر فوت موصى له در زمان حيات موصى واقع شود وصيّت باطل و در صورتى كه بعد از فوت وى از دنيا برود وصيّت باطل نميشود .
مختار شارح ( ره ) و مقاله ايشان
مرحوم شارح پس از نقل اقوال مىفرماين :