رأى مصنف ( ره ) از نظر ما اقوى بوده و ما نيز آن را مختار خود قرار دادهايم .
و پس از آن براى تحكيم اين رأى و سدّ ثغور احتمالات به دفع توهّم و جواب از اشكالى كه ممكنست بشود پرداخته و چنين ميفرمايند
سؤال
اگر ايجاب طبق رأى مصنف ( ره ) و مختار شما اثرش تمليك بعد از موت است پس على القاعده قبول نيز كه معنايش پذيرفتن اين اثر مىباشد الزاما بايد پس از حدوث موت بيايد نه قبل از آن ، ازاينرو بايد گفت بنابراين رأى اثر مزبور براى ايجاب با جواز تقديم قبول بر موت تنافى است .
جواب
بين ايندو هيچ تنافى و تهافتى نمىباشد زيرا بنابراين مسلك اگرچه قبول پيش از حدوث موت جايز است ولى معناى آن پذيرفتن همان اثر ايجاب كه تمليك بعد از موت است مىباشد .
بنابراين موصى له با قبول خودش تملّك بعد از موت موصى را مىپذيرد و بدين ترتيب اشكال و محذورى در بين نمىباشد .
قوله : سواء تأخر عن الايجاب او قارن : ضميرهاى مستتر در [ تأخّر ] و [ قارن ] بقبول راجعست .
قوله : و يمكن ان يريد بتأخره ، تأخره عن الحيوة :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 189
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٨٩