له نيز فوت نمود مال موصى به به ورثه موصى له مىرسد و ايشان نمىتوانند در وصيت مزبور رجوع كنند .
1 - در زمانى كه هردو حيات دارند تنها موصى از ايجابى كه خوانده رجوع كند .
2 - در زمان حيات موصى و موت موصى له موصى از ايجابش برگردد .
حكم در ايندو صورت اينست كه وصيت باطل مىشود .
3 - در زمان حيات هردو تنها موصى له از قبولى كه نموده رجوع نمايد .
4 - در زمان حيات موصى له و فوت موصى ، موصى له از قبول نمودن امتناع بورزد .
حكم در ايندو صورت نيز اين است كه وصيّت باطل است .
5 - پس از فوت موصى ، موصى له از قبوليكه در زمان حيات وى نموده رجوع كند .
6 - پس از فوت موصى ، موصى له قبول نمود و سپس از آن رجوع كرد .
حكم در ايندو صورت اينست كه وصيّت لازم بوده و باطل نمىگردد .
قوله : انّها من العقود الجايزة : ضمير در [ انّها ] بوصيّت راجع است .
قوله : و قد تلحق باللازمة : ضمير در [ تلحق ] به وصيّت راجعست و مراد از [ اللازمة ] العقود اللازمة مىباشد .
قوله : على بعض الوجوه : همچون دو صورتى كه در فوق نقل شد
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 184
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٨٤