راجع است و اضافه [ ايصال ] به ضمير از باب اضافه مصدر به مفعول است و ضمير در [ يده ] به مالك عود مىكند .
قوله : فلو جاء به : ضمير فاعلى به عامل و ضمير در [ به ] به مردود عود مىكند .
قوله : فهرب : ضمير مستتر به مردود راجعست .
قوله : لعدم اتمامه العمل : ضمير مجرورى در [ اتمامه ] به عامل راجعست .
قوله : الذى هو شرط الاستحقاق : ضمير [ هو ] به العمل راجع است .
قوله : و مثله ما لو مات قبل وصوله الى يده : ضمير در [ مثله ] به [ هرب المردود قبل ايصاله الى المالك ] راجع است و ضمير در [ مات ] و [ وصوله ] بمردود راجع بوده و ضمير مجرورى در [ يده ] به به مالك عود مىكند .
قوله : و ان كان بداره : كلمه [ ان ] وصليّه بوده و ضمير در [ كان ] به موت و در [ بداره ] به مالك راجع است و كلمه [ باء ] در [ بداره ] به معناى [ فى ] مىباشد .
قوله : مع احتمال الاستحقاق هنا : مشار اليه [ هنا ] صورت موت مىباشد .
قوله : استحق الجميع بالامتثال : مقصود از [ امتثال ] آوردن به شهر يا رساندن به منزل مالك مىباشد .
( و لا يستحق الأجرة إلا ببذل الجاعل ) أي استدعائه الرد ، سواء كان مع بذل عوض أم لا ( فلو رد بغيره
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 123
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٢٣