جاعل ابتداء در ضمن صيغه اظهار كرد هركس براى وى منزلى بسازد كه داراى دو طبقه فوقانى و تحتانى بوده و ساختمانش شمالى باشد اجرتش 20000 تومان است و سپس در ضمن صيغه دوم اينطور گفت كه هركس براى او منزلى بسازد كه ساختمانش غربى و داراى يك طبقه بيشتر نباشد اجرتش 10000 تومان است .
قوله : سواء زادت ام نقصت : ضمير در [ زادت ] و [ نقصت ] به ثانيه راجع است .
قوله : فالمعتبر ما سمع من الاولى و الاخيرة : وجه اين حكم آن است كه عمل عامل باعتبار اينكه مستند به انشاء مالك بوده محترم است لاجرم محكوم به صحت مىباشد و اثر صحت استحقاق اجرت است نظير مورديكه موكل وكيلش را پس از اشتغال به كار عزل نمود و وى بدون اطلاع از آن كار را باتمام رساند كه در اينجا قطعا وكيل اجرت تمام عمل را استحقاق دارد .
قوله : فله من الاولى بنسبة ما عمل الى الجميع : ضمير در [ فله ] به عامل راجع بوده و مقصود از [ الاولى ] صيغه جعاله اولى و از [ جميع ] جميع عوض المسمّى است .
قوله : و من الثانية بنسبة الباقى : يعنى و از جعاله دوم به نسبت باقيمانده از عمل .
( و إنما يستحق الجعل على الرد بتسليم المردود ) إلى مالكه مع الإطلاق أو التصريح بالجعل على إيصاله إلى يده ، ( فلو جاء به إلى باب منزل المالك فهرب فلا شيء للعامل ) ، لعدم إتمامه العمل الذي هو شرط الاستحقاق .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 120
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٢٠