و مثلهما لو مات قبل وصوله إلى يده و إن كان بداره ، مع احتمال الاستحقاق هنا ، لأن المانع من قبل اللَّه تعالى ، لا من قبل العامل ، و لو كان الجعل على إيصاله إلى البلد ، أو إلى منزل المالك استحق الجميع بالامتثال ،
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ل : عامل منحصرا بواسطه تسليم مردود عوض را استحقاق پيدا مىكند .
بنابراين اگر او را تا درب منزل مالك بياورد و قبل از اين كه بوى تسليمش كند فرار كرد مستحق عوض نيست .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود مرحوم مصنف از حكم اول آنجائى است كه عقد جعاله را بطور مطلق واقع ساخته يا در ضمن آن تصريح كردهاند كه عوض در مقابل رساندن مردود بدست جاعل مىباشد چه آنكه در ايندو فرض همانطورى كه مصنف ( ره ) فرمود منحصرا عامل بواسطه تسليم مردود به مالك استحقاق اجرت و عوض را دارد و در نتيجه بايد گفت :
در صورتى كه مثلا عبد را تا درب خانه جاعل بياورد و قبل از اينكه او را بوى بسپارد فرار كند اجرتى مستحق نيست زيرا عملى كه شرط در استحقاق عوض بود باتمام نرسانيد و بديهى است كه انتفاء شرط ملازم با انتفاء مشروط است .
تنظير
سپس مرحوم شارح در مقام تنظير مىفرماين :