مقصود مىباشد همچون حنّاء را بتوان مورد مساقات قرار داد جاى نظر و تأمل است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از [ فيما له ورق ] درختانى استكه مقصود اصلى از كاشتن آنها صرفا بهرهبردارى از برگشان مىباشد نظير درخت حنّاء .
و اما وجه نظر و تأمل مرحوم مصنف در مساقات اين گونه از درختان اين است كه براى هريك از جواز و عدم جواز وجهى وجود دارد كه از نظر ايشان هيچيك بر ديگرى ترجيح ندارد .
اما وجه جواز :
برگ نيز در معناى ثمره است بنابراين مقصود از مساقات كه بهره بردن از ميوه درخت است طبق اين بيان حاصل است در نتيجه بايد مساقات اين گونه از درختان مشروع و مجاز باشد .
و اما وجه عدم جواز :
اساسا اين معامله بر خلاف اصل است زيرا در آن عوض مجهول و غير معلوم است پس بايد بمورد اتفاق و موضع مسلّم كه مقصود از غرس درخت ميوه مىباشد اكتفاء نمود و امثال درختانى چون حناء را نمىتوان به درختان ميوهدار ملحق نمود چنانچه درختانى كه منظور گل آنها است نيز حكمشان همچون درخت حنّاء بوده و مورد تأمل ميباشند .
و اما درخت توت :
اين درخت بر دو گونه است :
قسمى از آن به منظور استفاده از برگش كاشته مىشود كه حكم آن همچون حناء مورد تأمل و نظر است و قسم ديگرش را جهت استفاده
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 339
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٣٩