از ميوه مىكارند كه شبههاى نيست در اينكه آن را بايد به اشجار مثمره ملحق نمود و ملتزم شد كه جايز است مساقاتش .
ولى از نظر ما قول وجيه آنست كه مساقات در تمام اشجار مذكور چه حنّاء و چه توت بهردو قسمش جايز و مشروع است .
قوله : و فيما له ورق : ضمير در [ له ] به ماء موصوله راجع است .
قوله : لا يقصد من عمله بالذات الا ورقه : ضمير در [ عمله ] به [ ما له ورق ] راجع مىباشد .
قوله : كالحناء : كلمه [ حنّاء ] بكسر حاء و تشديد نون گياه سبزى است كه از برگ آن داروى معروف را تعبيه مىنمايند .
قوله : من انه فى معنى الثمرة : ضمير در [ انه ] به ورق راجع بوده و اين عبارت اشاره است به وجه جواز .
قوله : حاصلا به : ضمير در [ به ] به ورق راجعست .
قوله : و من ان هذه المعاملة : اشاره است بوجه عدم جواز .
قوله : لا شتمالها على جهالة العوض : ضمير در [ لا شتمالها ] به هذه المعامله راجع بوده و مقصود از عوض حصهاى استكه از ثمره درخت قرار مىگذارند .
قوله : فيقتصر بها : كلمه [ بها ] به معناى [ فيها ] است و ضمير به مساقات راجعست .
قوله : و مثله ما يقصد ورقه : ضمير در [ مثله ] به [ ما له ورق ] راجع مىباشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 340
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٤٠