معناى نگهدارى و پاسبانى است .
قوله : و ليس له الدخول : ضمير در [ له ] بمستعير عائد است .
متن :
و كذا يجوز للمعير الاستظلال بالشجر المذكور و إن كان ملكا لغيره ، لأنه جالس في ملكه كما لو جلس في غيره من أملاكه فاتفق له التظلل بشجر غيره ، أو في المباح كذلك ، و كذا يجوز له الانتفاع بكل ما لا يستلزم التصرف في الشجر .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ك : و همچنين براى معير نيز جايز است جهت استفاده از سايه درختان وارد زمين مورد عاريه شود .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اين حق براى معير نيز ثابت است اگرچه درخت ملك خودش نبوده و مال ديگرى است و دليل اين حكم آنست كه :
وى در ملك خودش نشسته همانطوريكه ميتواند در املاك ديگرش وارد شده و بنشيند و اتفاقا از سايه درخت ديگرى بهره ببرد يا احيانا در ملك مباحى همچون اموال عمومى نظير كوچه و خيابان يا باغهاى همگانى نشسته و از سايه درختان آنها استفاده كند چنانچه معير حق دارد هرگونه تصرفى كه مستلزم تصرف در درخت مستعير نباشد در زمين و ملك خود بنمايد .
قوله : بالشجر المذكور : يعنى الشجر الذى غرسه المستعير فى الارض المعارة للغرس .
قوله : و ان كان ملكا لغيره : ضمير در [ كان ] به شجر
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 256
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٥٦