قوله : مدة اقامتها فيه : ضمير در [ اقامتها ] به وديعه و در [ فيه ] به موضع راجعست .
متن :
أو ترك سقي الدابة ، أو علفها ما لا تصبر عليه عادة ، و مثلها المملوك و المعتبر السقي و العلف بحسب المعتاد لأمثالها ، فالنقصان عنه تفريط ، و هو المعبر عنه بعدم صبرها عليه فيضمنها حينئذ و إن ماتت بغيره
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
يا اگر ودعى آب و علف دادن به اسب را در مدتى كه حيوان عادتا و معمولا نتواند تحمل كند ترك نمايد ضامن است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مملوك و عبد نيز از نظر حكم همچون دابه بوده و در صورتى كه ودعى خوراك و آب وى را براى مدتى كه براى وى قابل تحمل نيست ترك كند و منجر به تلف شدن وى گردد ضامن است .
سپس مىفرماين :
مناط اعتبار سيرآب نمودن و علف دادن عادت امثال مىباشد ازاينرو نقصان از آن تفريط مىباشد كه از آن بعبارت [ لا يصبر عليه ] تعبير مىكنند يعنى مىگويند مقدارى علف و آب بدهد كه حيوان بر آن مقدار نتواند صبر كند لذا باعث تلف شدن وى مىشود و در نتيجه ودعى ضامن مىباشد حتى اگر بعد از تفريط ودعى موت حيوان به غير اين سبب عارض و حاصل شود معذلك باز وى ضامن است .
قوله : او ترك سقى الدابة : فاعل [ ترك ] ضميرى است
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 184
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٨٤