شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
و نيز اگر ودعى مال وديعه را در مكانى كه باعث تعفّن مال مىشود بياندازد ضامن است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگرچه موضع نامبرده حرز براى مال الوديعه محسوب مىشود چه آنكه رعايت حرز مشروط بامورى است كه يكى از آنها اين امر است يعنى حرز نبايد موجب عفونت مال گردد .
سپس مىفرماين :
و در حكم عفونت است اگر امكان سبب فساد آن گردد مانند رطوبت كه موجب فساد كتاب مىشود و ضابطه و قاعده كلى اينست كه مكان وديعه بايد براى نگهدارى مال بحسب عرف در طول ماندن مال در آنجا صلاحيت داشته باشد .
قوله : تتعفّن فيه : ضمير [ فيه ] به موضع راجعست .
قوله : و ان كان حرزا لمثلها : ضمير مستتر در [ كان ] به موضع راجع بوده و ضمير در [ مثلها ] به وديعه عائد است .
قوله : هذا منها : مشار اليه [ هذا ] عدم تعفن بوده و ضمير در [ منها ] به امور عود مىكند .
قوله : العفن : بفتح عين و سكون فاء به معناى بدبو بودن است .
قوله : كالندى للكتب : كلمه [ ندى ] به معناى رطوبت است .
قوله : و ضابطه : ضمير به موضع حفظ وديعه راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 183
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٨٣