قوله : يجوز فيه مصاحبتها : ضمير [ فيه ] به [ ما قصر عنه ] راجع بوده و ضمير در [ مصاحبتها ] به وديعه عود مىكند و جمله [ يجوز فيه الخ ] خبر است براى [ ما قصر عنه ] .
قوله : و لا يجوز ايداعها فى مثله : ضمير در [ ايداعها ] به وديعه راجع بوده و ضمير در [ مثله ] به [ ما قصر عنه ] عود مىكند .
قوله : مع امكان استصحابها : ضمير مؤنث به وديعه عود مىكند .
قوله : و استثنى منه : ضمير در [ منه ] بضمان مسافر راجع است .
قوله : ما لوا ودعه مسافرا : ضمير فاعلى به [ مودع ] و ضمير مفعولى به ودعى راجع بوده و كلمه [ مسافرا ] حال از مفعول مىباشد .
قوله : او كان المستودع منتجعا : كلمه [ منتجعا ] به صيغه اسم فاعل به معناى صحراءنشين و چادرنشين مىباشد .
قوله : فانه يسافر بها : ضمير در [ فانه ] به ودعى راجع بوده و ضمير در [ بها ] به وديعه عود مىكند و [ با ] به معناى [ مع ] است .
قوله : لقدوم المالك عليه : ضمير در [ عليه ] به عدم ضمان مستودع راجعست .
متن :
أو طرحها في موضع تتعفن فيه و إن كان حرزا لمثلها ، لما عرفت من أن الحرز مشروط بأمور أخر هذا منها . و في حكم العفن الموضع المفسد كالندى للكتب . و ضابطه ما لا يصلح لتلك الوديعة عرفا بحسب مدة إقامتها فيه ،
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 182
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٨٢