عائد است و مقصود از [ دابة ] اسب مىشود .
قوله : او لبس الثوب او فتح الكيس المختوم : ضميرهاى مستتر در [ لبس ] و [ فتح ] به ودعى راجع است و مقصود از [ كيس مختوم ] كيسه دربسته و مهرشده مىباشد .
قوله : او المشدود : يعنى گره زده شده .
قوله : بان قصّر : ضمير فاعلى به ودعى عائد است .
متن :
فلو أخذت منه قهرا فلا ضمان إن لم يكن سببا في الأخذ القهري بأن سعى بها إلى الظالم ، أو أظهرها فوصل إليه خبرها مع مظنته ، و مثله ما لو أخبر بها اللص فسرقها
تفريع
شرح فارسى :
مرحوم مصنف در تفريع بر فرع مذكور مىفرماين :
بنابراين اگر مال وديعه به قهر و غلبه از ودعى گرفته شود و غاصبى آن را از وى بستاند او ضامن نيست .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقهور و مغلوب واقع شدن ودعى به دو نحو صورت مىگيرد :
1 - آنكه خودش سبب اين امر شده باشد مثل اينكه وقتى بنزد ظالم حاضر مىشود مال را همراه خودش ببرد يا بطورى امانت را آشكار و علنى كند كه خبرش بسمع او رسيده و در نتيجه از وى مطالبه آن را بكند مشروط باينكه ودعى گمان اين امر را از به دو امر داشته باشد
2 - آنكه وى كمال حفاظت و نهايت استتار را در امر وديعه