مراعات كند ولى اتفاقا حادثه و صحنهاى پيش آيد كه غاصب و ظالم از آن مطلع شده و از وى آن را بستاند .
معلوم باشد حكم بعدم ضمان ودعى تنها در صورت دوم مىباشد نه فرض اول چه آنكه در اين صورت چون تعدى يا تفريط در حقش صادق است لاجرم حكم بضمان وى مىگردد .
سپس مىفرماين :
و مثل همين صورت كه محكوم بضمان است مىباشد اگر دزد را از آن آگاه نموده و در نتيجه مال وسيله سارق دزديده شود چه آنكه در اين صورت وى را متعدى و مفرط محسوب نموده و حكم به ضمانش مىنمايند .
قوله : فلو اخذت منه : ضمير مستتر نائب فاعلى در [ اخذت ] به مال وديعه راجعست و ضمير در [ منه ] بودعى عائد مىباشد .
قوله : ان لم يكن سببا : ضمير مستتر در [ لم يكن ] به ودعى راجع است .
قوله : بان سعى بها الى الظالم : ضمير فاعلى در [ سعى ] به ودعى و در [ بها ] بمال وديعه عود مىكند و معناى [ سعى بها ] اين است كه [ ودعى مال را نزد ظالم ببرد ] .
قوله : او اظهرها : ضمير فاعلى به ودعى و ضمير مفعولى به وديعه راجع است .
قوله : فوصل اليه خبرها : ضمير در [ اليه ] به ظالم و در [ خبرها ] به وديعه عائد است .
قوله : مع مظنته : ضمير مجرورى بودعى عود مىكند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 140
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٤٠