متن :
و حيث لا يجب لعدم القبول قد يجب لأمر آخر كما لو غاب المالك و تركها و خيف عليها الذهاب فيجب من باب المعاونة على البر كفاية لكن لا ضمان بتركه
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
در موردى كه حفاظت مال بملاحظه عدم تحقق قبول از ودعى بر وى واجب نباشد چه بسا از باب ديگر بر او لازم باشد مثل موردى كه صاحب مال آن را بدون حافظ و مراقب رها كرده و غائب شده و شخص ديگرى بر آن خوف تلف شدن داشته باشد در اينجا از باب [ تعاون برّ و احسان ] كه مضمون آيه شريفه [ تعانوا على البرّ و التقوى ] است و فقهاء عظام استنادا به همين آيه تعاون را واجب كفائى دانستهاند حفظ مال بر آن شخص واجب مىباشد منتهى اگر آن را ترك نمود صرفا مرتكب معصيت شده ولى ضامن نيست .
قوله : و حيث لا يجب لعدم القبول : فاعل [ لا يجب ] ضميرى است كه بحفظ راجع است .
قوله : قد يجب لامر آخر : ضمير فاعلى در [ قد يجب ] به حفظ عود مىكند .
قوله : و تركها و خيف عليها الذّهاب : ضمير فاعلى در [ تركها ] به مالك و ضمير مفعولى بمال راجع بوده و چنانچه ضمير در [ عليها ] نيز بمال عود مىكند و مقصود از [ ذهاب ] تلف مىباشد .
قوله : فيجب من باب المعاونة الخ : ضمير در [ يجب ] به حفظ راجع است .
قوله : كفاية : نصب در اين كلمه از باب اينست كه تميز
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 132
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٣٢