نمىكنند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از [ مطلقا ] اين است كه اعم از اينكه خرجى آن در سفر حج بيشتر از نفقه در حضر بوده يا اينطور نباشد و نيز فرقى نميكند حج واجب بالاصل بوده ( يعنى حجة الاسلام ) يا بواسطه عارضى همچون نذر قبل از سفه واجب شده باشد چه آنكه رفتن و بجاى آوردن چنين حجّى بر او متعيّن و لازم است منتهى هزينه سفر را ولىّ يا وكيل عهدهدار بوده و نبايد به سفيه تسليم كند .
قوله : زادت نفقته : ضمير در [ نفقته ] به حج راجعست .
قوله : لتعيّنه عليه : ضمير در [ تعيّنه ] به حج واجب عود نموده و در [ عليه ] به سفيه راجعست .
قوله : بل يتولاها : ضمير مؤنث به نفقه عود مىكند .
قوله : او وكيله : يعنى وكيل ولى .
متن :
و لا من الحج المندوب إذا استوت نفقته حضرا و سفرا ، و في حكم استواء النفقة ما لو تمكن في السفر من كسب يجبر الزائد بحيث لا يمكن فعله في الحضر .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ع : و از حج مستحبى نيز در صورتى كه - هزينهاش با هزينه حضر مساوى باشد او را منع نمىكنند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگر هزينه در سفر بيش از هزينه حضر بود ولى در اثناء راه بتواند به كسبى مشغول شود كه جبران مبلغ زائد را بنمايد در اين صورت
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 375
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٧٥