من شأن النماء تبعية الأصل .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
مسئله هفتم
اگر بعد از عقد رهن وثيقه داراى منافع و نماآت متجددى شد آن نيز بنا بقول اقرب در رهن داخل مىباشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از نماء و منفعت ، نماء منفصل است همچون ولد و ميوه چه آنكه درنماء متصل نظير چاقى بين فقهاء نزاع نبوده و همه باتفاق كلمه آن را در رهن داخل مىدانند و معنى ندارد اين قسم از نماء را بگوئيم على الاقرب در رهن داخل است چون تعبير به [ على الاقرب ] دلالت مىكند كه برخى آن را داخل نمىدانند در حالى كه گفتيم اين نماء باجماع فقهاء در رهن داخل است و بهرتقدير مرحوم مصنف مىفرماين :
نماء منفصل نيز على الاقرب در رهن بايد داخل باشد .
بلكه ما مىگوئيم : بعضى از فقهاء در اينجا نيز ادعاى اجماع كردهاند كه در رهن داخل است و اين اجماع منقول يكى از دو - دليل اين حكم مىباشد و دليل ديگر آنكه نماء تابع اصل است و به مقتضاى تبعيّت همانطورى كه اصل آن رهن است آن نيز بايد رهن باشد .
قوله : انّه اجماع : ضمير در [ لانه ] بدخول نماء متجدد