قوله : فان لم يشهد : ضمير فاعلى به [ مرتهن ] راجعست
قوله : قبول قوله فى قدر المعروف منه : ضمير در [ قوله ] بمرتهن و در [ منه ] به انفاق راجعست .
قوله : بيمينه : باء در [ يمين ] به معناى [ مع ] بوده و ضمير مجرورى بمرتهن راجعست .
قوله : و رجوعه به : ضمير در [ رجوعه ] بمرتهن و در [ به ] به انفاق عائد است .
متن :
و لو انتفع المرتهن به بإذنه على وجه العوض ، أو بدونه مع الإثم لزمه الأجرة ، أو عوض المأخوذ كاللبن
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
اگر مرتهنن از رهن انتفاع ببرد اجرت آن بعهدهاش مىآيد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
انتفاع بردن مرتهن باذن راهن بوده به نحوى كه عوض منفعت را بپردازد يا بدون اذن اقدام به آن نمود و مرتكب گناه و معصيت شد و بهرتقدير حكم اين است كه مرتهن يا اجرت بايد بدهد و يا منفعتى را كه استفاده نموده مانند شير عوضش را كه قيمتش باشد بايد بپردازد .
مؤلف گويد :
اگر اجرت بخواهد بدهد طريق آن اين است كه در عرف از اهل اطلاع مىپرسند كه متاع كذائى در مدت كذائى اگر مورد استفاده واقع شود اجارهاش چه مقدار است .
و در صورتى كه عوض منفعت را بخواهد بپردازد چنانچه گفتيم
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 249
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٤٩