ضمير مفعولى به [ مرتهن ] عود مىكند .
قوله : انفق و رجع : ضمير فاعلى در هردو فعل به - [ مرتهن ] راجع است .
قوله : رجع بما غرم : يعنى رجع المرتهن الى الراهن بما صرف .
قوله : و الا استاذنه : ضمير فاعلى در [ استاذنه ] بمرتهن و ضمير مفعولى به [ راهن ] عائد است .
قوله : فان امتنع : يعنى امتنع الراهن من الاذن .
قوله : او تعذر استيذانه : ضمير در [ استيذانه ] براهن عود مىكند .
قوله : لغيبة و نحوها : ضمير در [ لغيبته ] به راهن و در [ نحوها ] به غيبت عائد است .
قوله : رفع امره الى الحاكم : ضمير فاعلى در [ رفع ] به مرتهن راجع بوده و ضمير در [ امره ] برهن عود مىكند .
قوله : فان تعذر : ضمير فاعلى به [ حاكم ] راجعست .
قوله : انفق هو بينة الرجوع : ضمير [ هو ] به مرتهن راجع است .
قوله : و اشهد عليه : ضمير فاعلى در [ اشهد ] به مرتهن راجع بوده و ضمير مجرورى در [ عليه ] به انفاق عائد است .
قوله : ليثبت استحقاقه : ضمير در [ استحقاقه ] به مرتهن عائد است .
قوله : و رجع : ضمير فاعلى بمرتهن راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 248
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٤٨