مثلا اگر مورد رهن اسب يا خانه بود راهن و مرتهن در صورتى كه هردو توافق نمودند آن را اجاره مىدهند و در صورتى كه رأيشان باهم موافق نشد و بمنازعه كشيد حاكم متصدى اجاره مىشود .
سپس مىفرماين :
بعد از اجاره و تحصيل اجرت در آن دو قول است :
الف : برخى فرمودهاند اجرت همچون اصل بايد در رهن مرتهن قرار گيرد .
ب : گروهى ديگر فرمودهاند اجاره از آن راهن است و به مرتهن ارتباطى ندارد .
چنانچه در نماء متجددى كه بعد از رهن در آن پديد مىآيد همين دو قول مىباشد اعم از اينكه نماء متصل بوده يا منفصل باشد .
قوله : و لو كان له نفع : ضمير در [ له ] برهن عائد است .
قوله : باتفاقهما : يعنى راهن و مرتهن .
قوله : و الا آجره الحاكم : يعنى و اگر با هم توافق نكردند رهن را حاكم اجاره دهد .
قوله : كالاصل : يعنى همانطورى كه اصل و عين رهن بوده .
قوله : كما فى النماء الخ : يعنى در نماء نيز همين دو قول مىباشد .
قوله : مطلقا : چه نماء متصل بوده همچون پشم و كرك و چه منفصل باشد نظير ولد و شير .
متن :
و لو احتاج إلى مئونة كما إذا كان حيوانا فعلى
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 245
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٤٥