و بدين وسيله رهن را لازم و ثابت نمايد و اگر مصلحت مجنون در فسخ و بهم زدن رهن است آن را باطل كند .
قوله : و على اشتراطه : ضمير مجرورى به [ قبض ] عود مىكند .
قوله : او اغمى عليه : ضمير مجرور به [ راهن ] عائد است .
قوله : او رجع فيه : ضمير فاعلى در [ رجع ] به [ راهن ] و ضمير مجرورى در [ فيه ] به رهن عائد است .
قوله : قبل اقباضه : ضمير در [ اقباضه ] براهن عود مىكند .
قوله : كما هو شأن العقود الجايزة : ضمير [ هو ] به بطلان عود مىكند .
قوله : للزومه من قبل الراهن : ضمير در [ للزومه ] به عقد رهن عائد است .
قوله : فكان كاللازم مطلقا : ضمير در [ كان ] برهن راجع بوده و مقصود از [ مطلقا ] لزوم از دو طرف مىباشد .
قوله : فيقوم وليّه مقامه : ضمير در [ وليّه ] و [ مقامه ] به راهن راجع است .
قوله : ولىّ المجنون مصلحته : ضمير در [ مصلحته ] براهن عائد است .
قوله : فان كان الحظ فى الزامه : مقصود از [ حظّ ] مصلحت بوده و ضمير در [ الزامه ] به عقد رهن عائد است .
قوله : بان يكون شرطا فى بيع يتضرّر بفسخه : ضمير در [ يكون ] به [ رهن ] راجع بوده و كلمه [ شرطا ] به معناى [ مشروطا ] بوده
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 144
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٤٤