تصديق دارند بعد از حصول قبض واجب نيست مال الرهن در يد مرتهن باشد بلكه مىتواند به راهن بازگرداند و نفس عدم لزوم استدامه خود دليل است بر اينكه احداث و ايجاد آن نيز معتبر نيست بلكه از شواهد ديگرى كه مىتوان به آن تمسك به عدم لزوم قبض كرد اينكه بتصديق قائلين باشتراط واجب نيست مرتهن آن را قبض كند بلكه جايز است راهن را در قبض وثيقه وكيل خود نمايد .
شارح ( ره ) بعد از نقل اينقول آن را اختيار نموده و مىفرماين :
از نظر ما اقوى همين قول و رأى مىباشد .
قوله : و قيل يتم بدونه : يعنى بدون قبض .
قوله : و اشتراطه بالسفر فيها : ضمير [ اشتراطه ] به قبض و در [ فيها ] به آيه رجوع مىكند .
قوله : يرشد الى كونه للارشاد : ضمير در [ كونه ] به قبض عود مىكند .
قوله : و يؤيده كون استدامته الخ : ضمير منصوبى در [ يؤيده ] به عدم اشتراط قبض و در [ استدامته ] بقبض عود مىكند .
قوله : لجواز توكيله الراهن فيه : ضمير در [ توكيله ] به مرتهن و در [ فيه ] به [ قبض ] راجع است .
قوله : و هذا أقوى : مشار اليه [ هذا ] عدم اشتراط قبض مىباشد .
متن :
و على اشتراطه فلو جن الراهن ، أو مات ، أو أغمي عليه ، أو رجع فيه قبل إقباضه بطل الرهن كما هو شأن العقود الجائزة عند عروض هذه الأشياء . و قيل : لا يبطل ،
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 142
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٤٢