مناقشه در توجيه
مرحوم شارح در دو وجهى كه براى تصحيح عبارت مصنف ( ره ) و تخصيص [ رهن ] به [ دين ] آوردهاند مناقشه و اشكال نموده و مىفرماين :
هردو وجه مذكور قابل اشكال و ايراد است بشرح زير :
اشكال در توجيه اول
وجه اول موقعى صالح براى تصحيح عبارت متن است كه رأى مرحوم ماتن مطابق آن بوده و گرفتن [ رهن ] بر غير دين را مشروع نداند در حالى كه اينطور نيست زيرا ايشان از كسانى است كه قائل بجواز رهن بر غير دين و بر هرچه امكان عروض ضمان در آن است مىباشد نظير مبيع و عوض آن بواسطه احتمال فساد و بيع از جهت اينكه ممكن است مال غير بوده يا از حيث قدر نقصان و كمى داشته باشند .
از اينرو توجيه اول در حق كسى كه رأيش چنين باشد باعث تصحيح عبارتش نمىشود و به نظر وجهى براى تخصيص وجود ندارد .
اشكال در توجيه دوم
توجيه دوم نيز قابل انتقاد و اشكال است زيرا اولا تصحيح رهن