ز : و نيز حواله صحيح است در صورتى كه محيل به كسى بدهكار بوده و در قبال از دو نفر طلبكار باشد سپس طلبكار را حواله نمود كه مقدار دينش را از آن دو نفر كه هريك كفيل ديگرى ميباشند بگيرد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود مصنف ( ره ) از متكافلين اين استكه هريك از دو بدهكار محيل دفعتا و با هم ضامن ما فى الذمه ديگرى شده يا متلاحقا و با فاصله آن را به عهده گرفته باشند مشروط باينكه ضامن دومى صرفا همان مالى كه ابتداء بذمّه ديگرى بوده ضمانت كند نه مطلق ما فى الذمه را كه در نتيجه هردو مال به عهده ضامن دومى بيايد و محتال صرفا بوى رجوع نمايد .
مؤلف گويد :
مثلا زيد از عمرو 400 تومان طلبكار است و عمرو از خالد و بكر هركدام 200 تومان مىخواهد منتهى خالد 200 تومان بكر را ضمانت كرده و در نتيجه 400 تومان به عهده خالد مىآيد كه 200 تومانش بدهى اصلى خودش و 200 تومان ديگر از ناحيه ضمان در ذمّهاش آمده ولى پس از اينكه بكر ضامن وى شد چون 200 تومان اصل بدهى او را ضمانت مىكند و در نتيجه هركدام 200 تومان بعهدهاشان ميآيد پس همانطورى كه قبل از ضمان هركدام ذمّهاشان به 200 تومان مشغول بود بعد از ضمان نيز حال به همان نحو باقى است .
قوله : اى قد ضمن الخ : تفسير كلمه [ متكافلين ] مىباشد
قوله : او متلاحقين مع ارادة الثانى الخ : عبارت [ مع
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 91
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٩١