سپس خالد ضامن مىشود آن را يك ماهه بپردازد سپس بعد از حلول چون خالد واجد مال نبود دوباره زيد خود دين را به عهده گرفت و ضامن خالد شد كه رأس 10 روزه آن را بپردازد كه در اين مثال دين حال را ضامن مؤجلا به عهده گرفته يا بهتر بگوئيم مضمون عنه اول از ضامن كه دين را حالّا بايد بپردازد ضمانت كرد كه همان دين را در غرض مدت معيّنى بپردازد .
و اما مثال عكس :
زيد مبلغ 1000 تومان بعمرو بدهكار است كه آن را ظرف 2 ماهه بپردازد سپس خالد ضامن مىشود آن را ظرف يك ماه بپردازد پس از آن زيد چون خود واجد مال و متمكن مىگردد از وى ضمانت مىكند دين را حالّا و بطور نقد بپردازد .
و بديهى است در ايندو مثال اثر و فائده مترتب است .
ب : مورد دوم از مواردى كه فائده بر ضمان مزبور مترتب مىشود ضمان باذن و عدم آن مىباشد .
مؤلف گويد :
تفصيل آن چنين است :
اگر زيد مبلغ 1000 تومان بعمرو بدهكار بود و خالد به اذن وى ضامن او شد و بكر بدون اذن خالد دين او را ضمانت كرد و سپس زيد با اذن يا بدون اذن بكر ضامن او شد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
در اين موارد حكم اين است كه هرضامنى در صورتى كه ضمانش با اذن بوده صرفا به مضمون عنه خود مىتواند رجوع كند نه بر مضمون
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 81
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٨١