اگر ثابت نشود كه ضامن مال را به مضمون له پرداخته است وى را ملزم مىكنند دوباره آن مالرا بپردازد لذا اگر شهادت مضمون عنه اثبات اداء نمايد اين فائدهاى است كه نصيب ضامن ميگردد حال كلام در اين است كه اگر از قبل شهادت فائده ديگرى حاصل و به مضمون عنه برگشت چون در معرض تهمت است مردود مىباشد مثلا فائده زائد اين است كه بشهادتش از بازگشتن حق بذمّه خود جلوگيرى نمايد .
با توجه به اين معنا ترجمه عبارت چنين است :
تهمت آن است كه شهادت مضمون عنه براى وى موجب حصول فائدهاى شود غير از سقوط غرامت ثانوى از ضامن به فرض عدم ثبوت اداء كه در چنين موردى شهادتش مردود مىباشد .
قوله : بان تفيده الشهادة : ضمير منصوبى در [ تفيده ] به غريم عائد است .
قوله : لو لم يثبت الاداء : يعنى اگر اداء ضامن ثابت نشود .
قوله : فترد : ضمير مستتر به [ شهادت ] راجع است .
متن :
و للتهمة صور : منها أن يكون الضامن معسرا و لم يعلم المضمون له بإعساره ، فإن له الفسخ حيث لا يثبت الأداء ، و يرجع على المضمون عنه فيدفع بشهادته عود الحق إلى ذمته .
و منها أن يكون الضامن قد تجدد عليه الحجر للفلس ، و للمضمون عنه عليه دين فإنه يوفر بشهادته مال المفلس فيزداد ما يضرب به .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 55
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٥