قوله : لبرائته من الدين : ضمير در [ لبرائته ] به مضمون عنه عائد است .
قوله : ادى ام لم يؤد : ضمير در [ ادى ] و [ لم يؤد ] بضامن عائد است .
متن :
لكن إنما تقبل مع عدم التهمة بأن تفيده الشهادة فائدة زائدة على ما يغرمه لو لم يثبت الأداء فترد .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
شهادت مضمون عنه در صورتى مقبول است كه در معرض اتهام نباشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از [ تهمت ] آن است كه از قبل شهادت فائدهاى نصيب مضمون عنه شود كه در صورت ثابت نشدن اداء و نپرداختن ضامن به ملاحظه اينكه مضمون عنه خود بايد حق مضمون له را بپردازد آن فائده عائدش نمىگردد لذا در اين فرض شهادتش مردود مىباشد .
مؤلف گويد :
كلمات محشين در حل اين عبارت يعنى [ فائدة زائدة على ما يغرمه لو لم يثبت الاداء ] مضطرب و مختلف است .
و به نظر فاتر حقير معنائى كه مرحوم سلطان العلماء عليه الرحمه فرمودهاند خالى از ايراد و اشكال باشد حاصل فرموده ايشان در حاشيه اين است :
فاعل [ يغرمه ] ضامن بوده و مقصود از [ غرامت ] غرامت ثانوى است بنابراين حاصل مراد چنين مىشود :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 54
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٤