عين يا منفعت مىباشد .
و حاصل آنكه مورد صلح به آن امرى گويند كه ابتداء در آن نزاع بوده و سپس در آن صلح كرده و در مقابل آن عوضى قرار مىدهند و يكى از متنازعين آن را قبول كرده و عقد را اجراء مىنمايند .
قوله : كونه موردا له : ضمير در [ كونه ] به [ سقى ] و در [ له ] به صلح راجع است .
قوله : و عوضه امرا آخر كذلك : ضمير در [ عوضه ] به [ سبقى ] [ سبقى ] راجع بوده و مقصود از [ كذلك ] اين است كه عوض عين يا منفعت باشد .
متن :
و كذا لو كان أحدهما عوضا ، و الآخر موردا كل ذلك مع ضبطه بمدة معلومة .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
و همچنين جايز است كه يكى از عين يا منفعت عوض و ديگرى مورد باشد .
البته شايان توجه است كه در تمام اين صور [ سقى بالماء ] را از حيث مدت بايد معلوم كنند تا غرر و جهالت بدينوسيله مرتفع شود و دوباره زمينه براى منازعه و مخاصمه فراهم نشود .
قوله : و كذا لو كان احدهما : ضمير تثنيه در [ احدهما ] به عين و منفعت راجع است .
قوله : كل ذلك مع ضبطه : مشار اليه [ ذلك ] فروعيست كه تا باينجا ذكر شد و ضمير در [ ضبطه ] به [ السقى بالماء ] عائد است
متن :
لو تعلق بسقي شيء مضبوط دائما ، أو بالسقي بالماء
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 207
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٠٧