قوله : فيجوز مع ظهوره : ضمير مستتر در [ فيجوز ] به شرط و ضمير مجرور در [ ظهوره ] به ربح عائد است .
قوله : مطلقا : چه اراده قسمت داشته و چه بخواهند شركتشان باقى باشد .
متن :
و يمكن أن يكون نظره في جواز الشرط مطلقا و إن كان في ابتداء الشركة ، كما ذهب إليه الشيخ و جماعة زاعمين أن إطلاق الرواية يدل عليه ، و لعموم
المسلمون عند شروطهم
و الأقوى المنع و هو مختاره في الدروس .
احتمال ديگر در كلام مصنف ( ره )
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
تا باينجا كلام مصنف ( ره ) را اينطور معنا نموديم كه شرط مزبور در پايان شركت و بعد از بسر آمدن زمان آن بوده و قصدشان اين است كه بوسيله شرط شركت را به نحوى كه ذكر شد ادامه دهند لذا مرحوم مصنف فرمود در چنين شرطى نظر و تأمل است .
اكنون مىگوئيم ممكن است مراد اين باشد كه اساسا چنين شرطى محل اشكال و نظر است اعم از آنكه در ابتداء شركت با همچنين شرطى نموده يا در پايان آن در ضمن صلح با هم اينطور شرط نمايند چه آنكه شيخ طوسى عليه الرحمة و جماعتى ديگر از فقهاء چنين شرطى را به طول مطلق تجويز فرمودهاند و دليلشان بر آن دو امر