راجع است .
قوله : اذا كان قد شهد عليه من لا يعرف نسبه : كلمه [ من موصوله ] فاعل [ شهد ] بوده و ضمير در [ عليه ] و [ نسبه ] بمكفول راجع بوده و اين كلمه منصوب است تا مفعول [ لا يعرف ] باشد .
قوله : بل شهد على صورته : ضمير در [ شهد ] به [ من موصوله ] راجع بوده و ضمير در [ صورته ] بمكفول عائد است .
قوله : فيجب احضاره ميّتا : ضمير در [ احضاره ] بمكفول راجع بوده و نصب كلمه [ ميّتا ] از اين باب است كه حال از ضمير مجرورى در [ احضاره ] مىباشد .
قوله : حيث يمكن الشهادة عليه : ضمير در [ عليه ] به مكفول عائد است .
قوله : بان لا يكون قد تغيّر بحيث لا يعرف : ضمير مستتر در [ لا يكون ] و [ قد تغيّر ] و [ لا يعرف ] به صيغه مجهول تمام به مكفول عائد است .
قوله : و لا فرق حينئذ : يعنى حين لزوم الشهادة على عينه .
قوله : بين كونه قد دفن و عدمه : ضمير در [ كونه ] و [ قد دفن ] بمكفول عائد است و ضمير در [ عدمه ] بدفن راجع مىباشد .
قوله : لان ذلك مستثنى من تحريم نبشه : مشار اليه [ ذلك ] لزوم احضار بعد از دفن مىباشد و ضمير در [ نبشه ] به دفن كه مقصود از آن بقاعده استخدام مدفن مىباشد راجع است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 155
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٥٥