مىباشد ، و اين رأى از نظر ما قوى و متين مىباشد .
قوله : و قيل يتعين الزامه : قائل اينقول مرحوم علامه در تذكرة الفقهاء مىباشد و ضمير در [ الزامه ] بكفيل راجعست .
قوله : اذا طلبه المستحق مطلقا : ضمير منصوبى در [ طلبه ] باحضار عائد است و مقصود از مطلقا اين است كه اگرچه حق قابل پرداخت بوسيله كفيل باشد و اين عبارت در مقابل فرموده مصنف ( ره ) است كه قبلا فرمودند : [ حتى يحضره او يؤدى ما عليه ] .
متن :
ثم على تقدير كون الحق مالا و أداه الكفيل فإن كان قد أدى بإذنه رجع عليه ، و كذا إن أدى به غير إذنه مع كفالته بإذنه ، و تعذر إحضاره ، و إلا فلا رجوع .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
بفرضى كه حق مال بوده و كفيل آن را پرداخت در صورتى كه اين اداء و پرداختن باذن مكفول باشد مىتواند بعدا بوى مراجعه نمايد چنانچه اگر بدون اذن او حق را بپردازد ولى كفالتش با اجازه او بوده باشد و از آوردن و احضارش معذور باشد در اين صورت نيز حق مراجعه بوى را دارد اما در غير اين دو فرض نمىتواند به او رجوع كرده ومطالبه حقى كه داده بنمايد .
قوله : و اداه الكفيل : ضمير منصوبى در [ اداه ] به مال يا حق راجع است .
قوله : باذنه : يعنى باذن مكفول .
قوله : رجع عليه : ضمير فاعلى در [ رجع ] به كفيل و ضمير مجرورى در [ عليه ] بمكفول عود مىكند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 114
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١١٤