قوله : او تعزيرا : مثلا بر عليه وى ادعا شده كه فحاشى نموده است .
قوله : الزم باحضاره : كلمه [ الزم ] به صيغه مجهول و ضمير نائب فاعلى در آن بكفيل و ضمير در [ باحضاره ] بمكفول عود مىكند .
قوله : و له عقوبته عليه : ضمير در [ له ] به مكفول له و در [ عقوبته ] به كفيل و در [ عليه ] به احضار راجع است و احتمالا - ضمير در [ له ] را به حاكم نيز مىتوان ارجاع داد .
قوله : مع قدرته عليه : ضمير در [ قدرته ] به ممتنع و در [ عليه ] باداء الحق راجع است .
قوله : فان لم يمكنه : ضمير منصوبى به [ كفيل ] عائد است .
قوله : و كان له بدل : ضمير در [ له ] به حق عائد است .
قوله : وجب عليه البدل : ضمير در [ عليه ] به كفيل عائد است .
متن :
و قيل : يتعين إلزامه بإحضاره إذا طلبه المستحق مطلقا ، لعدم انحصار الأغراض في أداء الحق . و هو قوي .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
برخى از فقهاء فرمودهاند در صورتى كه مستحق ( مكفول له ) مكفول را طلب كند بر كفيل احضارش متعين است اگرچه حق به وسيله كفيل قابل پرداخت باشد .
و دليل اين حكم آن است كه غرض از كفالت صرفا اداء حق نيست بلكه چهبسا مكفول له مقصودش دست يافتن به نفس مكفول
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 113
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١١٣