لاجرم رأى مزبور نيز ضعيف مىباشد .
متن :
و يجب على البائع استبراء الأمة قبل بيعها إن كان قد وطئها و إن عزل ، بحيضة ، أو مضي خمسة و أربعين يوم فيمن لا تحيض ، و هي في سن من تحيض ، و يجب على المشتري أيضا استبراؤها ، إلا أن يخبره الثقة بالاستبراء . و المراد بالثقة العدل ، و إنما عبر به تبعا للرواية ، مع احتمال الاكتفاء به من تسكن النفس إلى خبره ، و في حكم إخباره له بالاستبراء إخباره بعدم وطئها .
شرح فارسى :
بر بايع كنيز لازم است قبل از فروش آن در صورتى كه با او نزديكى نموده كنيز را استبراء كند اگرچه از وى عزل كرده و منى را در رحمش نريخته باشد .
و استبراء به اين است كه صبر كند يا يك حيض ببيند و بعد از پاك شدن او را بفروشد و يا بعد از گذشتن 45 روز از زمان نزديكى بر فروختن او اقدام نمايد .
البته ترديد مزبور به جهت اين است كه اگر كنيز حيض مىبيند استبرائش همان يك بار حيض است ولى در صورتى كه سنّش مقتضى ديدن حيض است لكن بواسطه عوارضى آن را نمىبيند لازم است مدت نامبرده را صبر نمايد .
و بر مشترى نيز در صورت عدم اطلاع بر استبراء بايع واجبست كنيز را به مدت مذكور از زمان خريدن استبراء كند مگر شخص موثّقى از استبراء بايع وى را مطلع نمايد اگرچه مخبر موثق خود بايع باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 283
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٨٣