شارح ( ره ) مىفرماين :
بنابر هردو قول چه حرام بدانيم و چه مكروه معامله صحيح مىباشد و مصنف ( ره ) افزوده و مىفرمايد :
و هيچكدام از بايع و مشترى در معامله مذكور حق خيار ندارند مگر يكدام از ايندو مغبور شده باشد كه براى او خيار غبن است و على الاقوى لازم است آن را فورا اعمال كند .
فرع
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگر ركبان بحدود شهر رسيدند و اهل شهر قبل از اينكه ايشان به داخل شهر وارد شوند با آنها معامله كردند اين معامله مكروه نيست زيرا عنوان ( تلقى ركبان ) در اينجا صادق نمىباشد اعم از اينكه به قيمت در شهر مطلع بوده يا به آن جهل داشته باشند زيرا اصل مقتضى اباحه است .
و نيز اگر اهل شهر بايشان مأكولات و علف دواب بفروشند و لو به اين منظور بخارج شهر رفته و قبل از رسيدن بحدود بلد با آنها بر خورد كرده و اجناس مزبور را به ايشان بفروشند حكم اباحه است .
متن :
الحادى و العشرون
الحادي و العشرون - ترك الحكرة بالضم و هو جمع