اين صورت مولى مىتواند بيع را فسخ كند بلكه اين فسخ لازم و واجب است و احتمال دارد بگويئم اگر مولا عقد را فسخ نكند خود منفسخ شود چنانچه است بگوئيم در صورت بودن حاكم وى فسخ نمايد .
قوله : فعلى اصح القولين لا طلاق النص :
روايت مزبور را مرحوم صاحب وسائل در ج 13 ص 51 به اين شرح نقل فرموده :
محمد بن يعقوب از حسين بن محمد از معلى بن محمد از حسن بن على از حماد بن عثمان از عمر بن يزيد از ابى الحسن عليه السلام قال :
سئلته عن امّ الولد تباع فى الدين ؟
قال : نعم فى ثمن رقبتها .
قوله : لا يثبت له على ماله مال : تمام ضمائر به ( مولا ) راجع هستند .
قوله : ولو امكن تأديها ببيع بعضها اه : ضمير در تأديها به نفقه و در ( بعضها ) به ( امه ) و در ( عليه ) به بعض راجعست .
قوله : و عليه دين مستغرق و ان لم يكن ثمنا لها : ضمير در ( عليه ) به مولا و در ( لم يكن ) به دين و در ( لها ) به امه راجعست .
قوله : و لا يصيب له : يعنى و نصيبى براى ولد نيست .
قوله : فسخ البيع : ضمير مستتر در ( فسخ ) به مولى راجع است .
قوله : و فسخ الحاكم ان اتفق : جمله ( و فسخ الحاكم ) معطوف است به ( فسخ البيع ) و ضمير مستتر در ( ان اتفق ) به حاكم عائد
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 159
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٥٩