عليه مىگردد و چه بسا نفس اين كار ايشان را در معرض دشمنى با يكديگر قرار مىدهد .
در خبرى از حضرت سيّد كائنات وجود مقدس ختمى مرتبت چنين وارد شده كه حضرتش صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به شخصى كه به خصوص برخى از فرزندانش مالى داده بود فرمودند :
آيا به تمام اولاد و فرزندانت مثل آن را اعطاء نمودهاى ، عرض نمود خير ، حضرت فرمودند : از خداوند بترس و بين فرزندانت به عدالت رفتار نما .
در خبر است كه شخصى در عطيهاى كه بفرزندش داده بود رجوع نمود و آن را بهم زد .
و در خبر ديگرا است كه حضرت نبوى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بوى فرمودند : مرا شاهد بر عمل جور و ستم قرار مده .
سپس شارح ( ره ) مىفرماين :
و اگر اين عمل در خارج صورت گرفت مستحب است در صورت امكان آن را فسخ كرده و بهم بزنند چنانچه روايت گذشته بر آن دلالت دارد .
بعضى از فقهاء تفضيل و ترجيح را حرام مىدانند .
و مرحوم علامه در كتاب مختلف الشيعه كراهت را اختصاص به صورتى داده كه واهب مريض و معسر باشد و در حال مرض اقدام به آن كند و دليل ايشان بر اين حكم دلالت برخى از اخبار مىباشد .
ولى از نظر ما حق اين است كه اين عمل بطور مطلق مكروه است چه در حال مرض و اعسار صورت گيرد و چه شخص صحيح و
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 442
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٤٢