عليه السلام چنانچه در اخبار وارده از حضرات اهل بيت سلام اللّه عليهم اجمعين به آن تصريح شده .
و نيز در جائى كه قصد فاعل از اظهار صدقه متابعت مردم از او باشد اين نيز افضل از صدقه نهانى است چه آنكه در آن تحريص و ترغيب به نفع رساندن به فقراء است .
قوله : للنّص عليه فى الكتاب و السنة : مقصود از نص در كتاب آيه 271 از سوره بقره استكه مىفرمايد :
ان تبدوا الصدقات فنعما هى و ان تخفوها و تؤتوها الفقراء فهو خير لكم و يكفر عنكم من سيّئاتكم و اللّه بما تعلمون خبير .
و از نص در سنت اخبار كثيرى است كه در باب استحباب صدقه مندوبه وارد شده از جمله حديث ذيل استكه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 6 ص 275 به اين شرح نقل فرموده :
محمد بن يعقوب از عدهاى اصحاب از احمد بن ابى عبد اللّه از پدرش از صفوان از عبد اللّه بن الوليد الوصافى از ابيجعفر عليه السلام قال :
قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : صدقة السر تطفئ غضب الرب تبارك و تعالى .
قوله : دفعا لجعل عرضه عرضة للتهم : يعنى به جهت اينكه دفع كند قرار دادن آبرويش را در معرض زوال .
كلمه [ عرض ] بكسر عين و سكون راء به معناى آبرو بوده و [ عرضة ] بضم عين و سكون راء به معناى در مظان بودن و معرض واقع شدن مىباشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 432
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٣٢