شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
حرام است بر بنى هاشم و سادات كه از غير خود صدقه واجب را بگيرند مگر در صورتى كه خمس وافى به ايشان نباشد شارح ( ره ) مىفرماين :
علّت اين حكم اين است كه خداوند متعال براى بنى هاشم خمس را عوض صدقه قرار داده و ايشان را از گرفتن صدقه محروم و اخذ آن را بر ايشان حرام كرده است و علت حرمت را اين قرار داده كه صدقه اوساخ و چرك مردم مىباشد و منزلت بنى هاشم مقتضى است كه الزاما از مالى كه به اين حد پست و در چنين موقعيتى است اجتناب نمايند ولى از نظر ما اقوى اين است كه حرمت صدقه در هرصدقه واجبى نيست بلكه در خصوص زكات واجب مىباشد نه در صدقهاى كه بواسطه نذر واجب شده يا كفاره و غير ايندو و از تعليل حرمت باينكه صدقه اوساخ است و آن بر سادات حرام مىباشد به خوبى مىتوان اين معنى را استفاده كرد و حرمت را منحصر در خصوص زكات واجب دانست چه آنكه اطلاق اوساخ تنها بر زكات واجب شده است نه هرصدقه واجب و لازمى .
قوله : لان اللّه جعل لهم الخمس عوضا عنها : ضمير در [ لهم ] به بنى هاشم و در [ عنها ] به صدقه راجعست .
قوله : و حرمها عليهم : ضمير مؤنث به صدقه و ضمير جمع به بنى هاشم عود مىكند .
قوله : و الاقوى اختصاص التحريم بالزكوة المفروضه : چنانچه در روايت اسمعيل بن الفضل الهاشمى وارد شده :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 429
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٢٩