تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 412

مساهمون:

ص٤١٢
جواب اگرچه مجاز همچون اشتراك بر خلاف اصل مىباشد ولى در مقام تعارض بين ايندو اصولين در باب تعارض احوال فرموده‌اند : مجاز اولى از اشتراك مىباشد و وجوه استحسانيه‌اى بر آن اقامه - نموده‌اند كه محل ذكر آنها اينجا نيست . قوله : و هذا اظهر : مشار اليه [ هذا ] قول دوم است . قوله : كقوله : الاعلى فالاعلى : وجه قرينه بودن اين عبارت اين است كه وقتى واقف گفت مال را بر فرزندانم وقف نمودم كه ابتداء به الاعلى و پس از آن به اعلاى بعد داده شود ، معناى اين عبارت اين است كه موقوف عليهم خصوص ولد صلبى نيست چه آنكه از اولاد صلبى به تنهائى به اين عبارت تعبير نمىكنند . قوله : فرضوا المسئلة : مقصود از [ مسئله ] فرض دخول اولاد اولاد مىباشد . متن : و على تقدير دخولهم بوجه فاشتراكهم بالسوية ، لأن ذلك مقتضى الإطلاق ، و الأصل عدم التفاضل ، إلا أن يفضل بالتصريح ، أو بقوله : على كتاب اللَّه و نحوه . شرح فارسى : بفرضى كه اولاد اولاد در اطلاق ولد داخل بوده و آنها نيز از جمله موقوف عليه محسوب شوند مرحوم مصنف مىفرماين به تمام بطور مساوى بايد داده شود مگر آنكه برخى بر بعضى ترجيح داده شده باشند .