قوله : و المال لا يسقط بها : ضمير مؤنث در [ بها ] به شبهه راجعست .
قوله : و هو فى الحد فى معنى النقض : ضمير [ هو ] به رجوع عائد است و مىتوان آن را به [ عدم الاستيفاء ] عائد دانست .
قوله : لانّها بدل ممكن عند فوات محله : ضمير در [ لانّها ] به ديه و در [ محلّه ] بقصاص عود مىكند .
قوله : و عليه لا ينقض : ضمير در [ عليه ] به قول قيل عود مىكند .
قوله : لانّها فرعه : ضمير در [ لانّها ] به ديه و در [ فرعه ] بقصاص راجعست .
قوله : فيكون ذلك فى معنى النقض : مشار اليه [ ذلك ] سقوط [ ديه ] مىباشد .
قوله : على عدم النقض مطلقا : چه بعد از استيفاء و چه قبل از آن .
قوله : و الظاهر انّه ليس بمراد : ضمير در [ انه ] باطلاق عود مىكند .
قوله : الشبهه الدرائه : كلمه [ دارئة ] به معناى مسقطه است .
قوله : و على هذا : مشار اليه [ هذا ] ثبوت فرق بين قبل از استيفاء و بعد از آن مىباشد .
قوله : و اتفق موته : يعنى موت مشهود عليه .
قوله : ان شاء وليّه : يعنى ولى مشهود عليه .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 311
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣١١