مقصود شارح ( ره ) اين است كه بهتر اين بود مصنف به جاى عليحده آوردن اين قسم [ زنا ] را از لواط و سحق جدا ميكرد و همان طورى كه در دروس فرموده آن را قسم برأسه و عليحده مينمود و در عوض اين قسم را كه عليحده آورده در قسم سوم مندرج مىكرد چه آنكه در افراد و ذكر استقلالى آن فائدهاى مترتب نيست .
قوله : على ما تقدم : مقصود در قسم سوم است و عبارت در آنجا اين بود [ شاهد و يمين ] .
قوله : و هذا القسم داخل فى الثالث : يعنى اينقسم پنجم داخل در قسم سوم است و فرد عليحدهاى نمىباشد .
قوله : فيه صريحا : ضمير [ فيه ] به [ هذا القسم ] راجع است .
قوله : لان الانضمام : يعنى كلمه [ منضمات ] كه در اينجا مصنف بطور مطلق آورده هم با يمين سازش داشته و هم با رجال .
قوله : و فى الاول تصريح : يعنى در حالى كه در قسم سوم تصريح نموده كه نساء با رجال بايد منضم شوند پس مقصود از [ الاول ] قسم ثالث است .
قوله : و لو عكس المعتذر كان اولى : يعنى مىگفت در قسم سوم تصريح بانضمام نساء به رجال شده ولى در اينجا چنين نيست .
قوله : و لقد كان ابداله الخ : كلمه [ ابداله ] اسم كان و [ هو اولى ] خبر آن آنست و ضمير در [ ابداله ] به افراد در اينجا راجع بوده و منظور از [ بعض ما اشرنا اليه ] زنا مىباشد و ضمير در [ ادراجه ]
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 290
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٩٠