له علم به وصيت داشته باشد گرفتن مال برايش مباح است .
ناگفته نماند كه اين حكم تنها در اين مورد نيست بلكه در جميع مواردى كه بشهادت شاهد جميع مال ثابت نمىشود حكم همينست .
قوله : سمّى ذلك : مشار اليه [ ذلك ] ، [ ولادة الولد حيّا ] مىباشد .
قوله : فاشتق منه : ضمير در [ اشتق ] به استهلال و در [ منه ] به هلال عود مىكند .
قوله : كالقرن : بفتح قاف و راء آن است كه در رحم زن استخوانى بوده كه مانع از وطى باشد .
قوله : و الرتق : بفتح راء و تاء آن است كه در رحم زن گوشتى بوده كه مانع از وطى باشد
قوله : كالجذام : بضم جيم مرض خوره را گويند كه اعضا بتدريج خشك شده و از بين مىروند .
قوله : و البرص : بفتح باء و راء آن است كه در پوست بدن لكههاى سفيد يا سياه و يا سرخ ظاهر شده و هيأت ظاهرى را دگرگون مىكند .
قوله : و هذا الفرد خارج : مقصود از [ هذا الفرد ] ، [ الوصية له ] است .
قوله : و لو افرده قسما : ضمير فاعلى در [ افرده ] بمصنف ( ره ) و ضمير مفعولى آن به [ هذا الفرد ] عائد است .
قوله : ليترتب عليه باقى احكامه : ضمير در [ عليه ] به [ هذا الفرد ] راجع است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 286
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٨٦