تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 240

مساهمون:

ص٢٤٠
شهادتشان مسموع است باينكه در معرض اين اتهامند كه از رفقاء خود طرف‌دارى كرده‌اند . قوله : مطلق التهمة : يعنى ولو شاهد جالب نفع و دافع ضرر نسبت به خود نباشد . قوله : و ان كان مشرفا : ضمير در [ كان ] به [ مورث ] عائد است . قوله : ما لم يرثه قبل الحكم بها : يعنى حكم مزبور مادامى است كه قبل از حكم بشهادت وارث مورث فوت نشده و شاهد ارث از وى نبرده باشد و در غير اين صورت چون شهادتش جالب نفع است پذيرفته نمىشود . قوله : اذا لم يكونوا مأخوذين : ضميرهاى جمع به [ رفقاء ] راجع است . قوله : و يتعرضوا لذكر ما اخذ لهم : ضمير در [ يتعرضوا ] به [ رفقاء ] راجع بوده و مقصود از [ ماء موصوله ] مال مسروقه مىباشد و [ لام ] در [ لهم ] به معناى [ من ] است . متن : و المعتبر في الشروط المعتبرة في الشهادة وقت الأداء لا وقت التحمل ، فلو تحملها ناقصا ثم كمل حين الأداء سمعت ، و في اشتراط استمرارها إلى حين الحكم قولان : اختار المصنف في الدروس ذلك ، و يظهر من العبارة عدمه . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : شروطى كه در شاهد معتبر است مىبايد در وقت اداء شهادت موجود باشد نه در وقت تحمل حادثه .