فزونى كه بر جهودان بنى قريظه داشتند بر ايشان غالب بودند و بين اين گروه چنين قرار شده بود كه اگر از قبيله بنى قريظه كسى يكنفر از بنى نظير را بقتل رساند اولياء دم ديه تمام گرفته و قاتل را نيز بكشند ولى اگر قاتل از قبيله بنى نظير باشد و مقتول از طائفه بنى قريظه قاتل را نكشند بلكه رخسارش را قير اندود نموده و بر الاغى واژگونه قرارش دهند و نصف ديه از وى بستانند و هردو گروه در مدينه ساكن بوده و در امان پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله بودند مشروط باينكه دشمنان اسلام را بر مسلمين تشجيع نكنند و با ايشان هم قسم نشوند در يكى از ايام مردى از طائفه بنى قريضه شخصى از بنى نظير را كشت اولياء مقتول خواستند بر طبق قرارداد عمل كنند بنى قريضه پيمان را شكسته و گفتند اين قرارداد با حكم توراة مخالفست ، عاقبة الامر قرار بر اين شد كه بر حكومت پيغمبر اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلم گردن نهند پس محضر مباركش مشرف شده و از وى خواستند حضرت اين قرارداد را به لحاظ موافق نبودن با توراة لغو فرمود و مطابق آنچه بنى قريظه مىگفتند حكم فرمود از اينرو بنى النظير رنجيده خاطر شده و كينه حضرتش را بدل گرفتند و منتظر بهانهاى بودند تا جريان عمرو بن اميّه و كشتن او دو نفر عامرى را كه در امان حضرت بودند پيش آمد حضرت براى اداء ديه به طرف قلعه بنى نظير رفته و از ايشان طلب قرض نمودند جهودان عرض كردند هرچه فرمائى آن كنيم ولين استدعاى ما اين است كه بحصار ما درآمده و امرور را در اينجا ميهمان ما باشيد حضرت دعوتشان را اجابت نفرمود و همان بيرون قلعه پشت بر حصار داده و نشستند جهودان با يكديگر گفتند بهتر
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 54
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٤