متن :
و يجوز المحاربة بطريق الفتح كهدم الحصون و المنجنيق و قطع الشجر حيث يتوقف عليه و إن كره قطع الشجر و قد قطع النبي صلى اللَّه عليه و آله أشجار الطائف ، و حرق على بني النضير ، و خرب ديارهم .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
از انحاء و طرقى كه در پيروزى بر دشمن و فتح نمودن دخالت دارند مىتوان در محاربه استفاده نمود مانند انهدام قلعهها و استفاده از دستگاههاى منجنيق و بريدن درختها ، اگرچه قطع درختان امرى است مكروه .
شارح ( ره ) مىفرماين :
در جائى كه فتح و فيروزى توقف بر قطع شجر داشته باشد اين فعل مشروع است البته با كراهت و در غير اين صورت مشروع نيست .
و دليل بر جواز قطع درخت سيره نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلم است چه آنكه در تاريخ آمده كه حضرتش اشجار طائف را قطع و بر قبيله بنى نظير آتش زدند و بلاد و شهرهاى ايشان را خراب فرمودند .
قوله : حيث يتوقف عليه : ضمير در [ يتوقف ] به [ فتح ] و در [ عليه ] به قطع شجر راجع است .
قوله : و قد قطع النبى صلّى اللّه عليه و آله و سلم اه : شرح اجمالى اين داستان آن است كه در سال چهارم هجرى جنگى بين لشگريان اسلام و جهودان بنى نظير اتفاق افتاد كه بنام ( غزوه بنى نظير ) معروف است و جهتش اين بود كه جهودان بنى نظير بملاحظه
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 53
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٣